آوای شاهپور: کازرون - چنارشاهیجان

تسليت به برادر ارجمند جناب دكتر محمد صادقي رئس محترم دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

shahpoorgan — Sat, 26 Dec 2009 23:26:18 GMT

انّا لله و انّا الیه راجعون

برادر عزير جناب آقاي دكتر شاهين محمد صادقي رياست محترم دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي:

مرگ پایان زندگی نیست، بلکه آغازی است برای پرواز مرغ جان بر گستره ملکوت و رجعتی به محضر حضرت دوست.

بدينوسيله كوچ جانگداز برادر بزرگوارتان حاجي گودرز محمدصادقي به سوي حق را به شما، حاجي بهمن عزيز و كليه بازماندگان و خانواده معظم تسليت عرض نموده و از درگاه خداوند متعال براي آن بزرگواران طلب صبر جميل آرزومنديم.

در غمتان شريك هستيم

دكتر اسفنديار دشمن‌زياري و خانواده

گذری کوتاه بر هامش تاریخ ایران - پس از اسلام: سقوط تيسفون (بخش 5) ادامه دارد.....

shahpoorgan — Fri, 11 Dec 2009 21:34:18 GMT

معرفي تیسفون (مدائن)

این شهر در زمان اشکانیان ساخته شد و تا استیلای اعراب پايتخت ایران بود. معماران ایران در دوران ساسانی با مصالح بسیار کم‌خرجی بنای عظیمی برپا کردند که هنوز هم با وجود آسيب‌هاي وارده، مانند سردار سالخورده‌ای با مدال‌های افتخار متعدد آویزان بر سینه‌، نگين درخشاني از هنر نياكان ما را به نمايش گذاشتهاست. طاق کسرا (هنوز برجای باقی مانده) فقط قسمت بسیار کوچکی از شهر بزرگ تیسفون است.

در روايت است كه به گاه سقوط تیسفون، فاتحان پرده‌ی جواهرنشان و قالی زربفت آن را به عنوان غنیمت قطعه قطعه کرده و میان سربازان تقسيم کردند. نخستین خلفای عباسی پس از این که قطعات بزرگ سنگ مرمری را که نمای خارجی بنا را می‌پوشاند برای برپا کردن کاخ‌های جدیدشان از آن جا به مکان‌های دیگری انتقال دادند، دستور دادند که از آجرهای آن نیز استفاده شود، ولی پس از چندی متوجه شدند که این کار خود شامل مخارج زیادی است و از آن منصرف گردیدند.

عرب‌ها تیسفون را مداین نامیدند، برای این که این شهر مرکب از هفت شهر بود که در یکی از آنها کاخ سلطنتي ایران قرار داشت. در اين مكان، ایوان بزرگی برای بار دادن در روزهای بار عام در آن ساخته شده بود.

پیش از روی کار آمدن اشکانیان و سلوکی‌ها در طرف راست رود دجله شهری ساخته بودند که آن را سلوکیه نام نهاده بودند. در زمان نخستین پادشاهان اشکانی، وقتی باقی مانده‌های یادگار اسکندر مقدونی بکلی از مرزهای ایران بیرون رانده شد، شهر سلوکیه به صورت نیمه ویرانه‌ای بود. پادشاهان اشکانی در طرف چپ رودخانه دست به ساختمان‌های جدیدی زدند و تا اواخر دوران ساسانی ایجاد این ساختمان‌ها در دو طرف رود دجله ادامه یافت، به طوری که وقتی اعراب بر ایران مستولی شدند در این مکان هفت شهر وجود داشت و به همین سبب آن را مداین یعنی شهرها، نام نهادند.

سلمان پارسی، نخستين فرماندار تيسفون پس سقوط بود كه توسط عمر ابن خطاب به اين مقام برگزیده شد. از آنجا که تیسفون پایتخت بزرگ‌ترین امپراتوری آن دوران بود، ثروت فراوانی داشت؛ انتقال غنایم آن چند ماه به طول انجامید. بعدها، یعنی در دوره عباسیان شهر تخریب و از قطعات کاخ‌ها و ساختمان‌های شهر در ساخت شهر جدیدی به نام بغداد در چهل کیلومتر پایین‌تر جهت دارالخلافه استفاده شد.

بغ داد، یعنی خداداد، زیرا بغ به زبان فارسی به معنای خداست و در زبان روسی و بعضی زبان‌های دیگر هند و اروپایی نیز همین مفهوم را دارد. بغداد پيش از آن نیز آبادی کوچکی بود.

ايران بعد از اسلام:

تاريخ ايران بعد از اسلام از واقعه نهاوند در سال ۱۴ هجری قمری (۶۳۵ میلادی) بین سپاه ایران و اعراب مسلمان در سرزمین قادسیه (کربلای کنونی) اتفاق افتاد. اين نبرد که دنباله جنگ قادسيه و جنگ مداين و جنگ جلولا بود، يزدگرد آخرين پادشاه ساساني پس از چندین نبرد با اعراب از مقاومت و دفاع منظم مايوس شد و ناچار به داخل کشور کنونی ایران عقب نشيني کرد. سرانجام به استان مرو يا همان خراسان بزرگ که امروزه در ترکمنستان قرار دارد رفت و در آنجا توسط آسیابانی کشته شد.

از آن پس مسلمانان به فتح بلاد ايران و بسط اسلام در اطراف اهتمام ورزيدند. البته، به دلیل مقاومت ایرانیان، تقريبا بيست سال طول کشيد تا تمام كشور به استثناي کابل و مکران بدست مسلمانان بيفتد. در خراسان و سيستان که از مراکز دستگاه خلافت دور بود اين موضوع رنگ بيشتري داشت. به همين دليل تجديد لشکرکشي همواره لازم مي‌شد.

چنانکه در عهد معاويه که عبدالله بن عامر بار ديگر والي بصره شده بود؛ عبدالرحمان بن سمره را به امارت سيستان فرستاد و نيز نايب خود قيس ابن هيثم را به فتح خراسان و تسخير هرات و بلخ روانه نمود و چون امارت بصره به زيادبن ابيه رسيد مرو پايگاه لشکر عرب گشت. نزديک 5000 خانواده عرب در خراسان سکونت جستند. اين کوچ اعراب مسلمان را در خراسان مستحکم نمود. از آن پس حجاج بن يوسف به خراسان لشکرکشي‌هاي متعدد و خونين کرد. نکته‌اي که بايد بدان اشاره کرد آن است که گرويدن عامه اهل يک ولايت به دين اسلام نظير آنچه در باب قزوين روايت کرده‌اند، بندرت اتفاق افتاده است. و با آنکه در بلاد جنوبي و غربي ايران از همان آغاز فتوح بعضي عناصر بومي اسلام آوردند، اما در برخي از مناطق، به ويژه فارس و مناطق كوهستاني مثل لرستان و آذرآبادگان و كردستان و گيلان و ديلم تا چندي همچنان بر دين خود پايداري مي‌كردند و كشته‌هاي زيادي هم دادند. در پاره‌اي از مناطق ديگر مانند آذرآبادگان و پارس كه مسلمانان توانستند بر ايرانيان چيره شوند؛ بخشي از مردم كه دين اسلام را نپذيرفتند با قبول جزيه و خراج اهل ذمه شدند و بر آيين سابق خويش همچنان باقي ماندند. با اين وجود و به دلايلي ..... عده‌اي از زرتشتیان به سيستان و مکران رفته و از آنجا راه هند را پيش گرفتند. هر بخشي كه توسط مسلمانان فتح مي‌شد اراضي آنها به تملک درمي‌آمد و با مهاجرت و سکونت اعراب در اين بخش‌ها اسلام نشر، توسعه و ترويج مي‌يافت. بدين وسيله ‌اندک‌اندک اکثر مناطق ايران به دين اسلام گرويدند.

لازم به ذکر است که با توجه به وجود علاقه و عشق ايرانيان به تمدن و فرهنگ كهن نياكان خود بر خلاف مصر كه كاملا عربيزه شد، با پذيرش دين تازه توانستند از هويت باستاني خود پاسداري كنند. در بخش بعدي به رويدادهاي پسين پرداخته خواهد شد........ادامه دارد.......

گذری کوتاه بر هامش تاریخ ایران: ماد، هخامنشي، سلوكي‌، اشكاني و ساساني (بخش 4) ادامه دارد.....

shahpoorgan — Thu, 12 Nov 2009 22:24:18 GMT

در ادوار تاريخي ایران خواستگاه و سرزمین آريائي‌ها بوده و چنانکه گفته شد نام ايران از همين ملیت گرفته شده است. نام مادها اول بار در 836 ق. م. در تاريخ آمد، و اين قوم در اوائل قرن هفتم ق. م. اولين دولت ايراني را تاسيس نمودند. از پادشاهان بزرگ اين سلسله هوخشتره یا کواکسارس می‌توان نام برد و او با دولت بابل متحدا دولت آشور را مقهور و مملکت آشور را بين خود تقسيم کردند و قدرت دولت ماد نه فقط بر ايران بلکه بر ارمنستان غربي و کيدوکيه بسط يافت. دولت ماد در 550 ق. م. بدست کورش بزرگ منقرض شد و سلطنت ايران میان پارس و ماد تقسیم شد. در زمان داريوش بزرگ امپراطوري هخامنشي بمنتهاي خود رسيد، و از هند و پامير تا درياي آدرياتيک و از درياي عمان تا کوههاي قفقاز و درياي کاسپین و ماوراء سيحون منبسط بود.جنگهاي ايران و يونان در زمان او آغاز گرديد. دولت هخامنشي سرانجام در 330 ق. م. بدست اسکندر مقدوني منقرض شد، تخت جمشيد به آتش بسوخت، داريوش سوم بقتل رسيد و ايران جزئي از امپراطوري مقدوني گرديد. پس از مرگ اسکندر 323 ق. م، ممالک مفتوحه او بين جانشينانش تقسيم شد و بيشتر متصرفات آسيائي او که ايران هسته آن بود، به سلوکوس اول رسيد و ايران تحت حکومت سلوکيان درآمد و اين سلسله از سال 312 تا 64 ق. م. در ايران سلطنت کردند، و در اين دوره تمدن يوناني در ايران نفوذ نمود. سلطنت سلسله سلوکي را در ايران قوم آريائي پارت منقرض کرد و ایران بزرگ و متحد بار دیگر شکل گرفت. از 250 ق. م. تا 226 م. سلسله اشکانيان در قسمت‌هائي از ايران و سرزمين‌هاي مجاور آن سلطنت کردند و امپراطوري اشکاني در دوره عظمت آن از رود فرات تا هندوکش و حدود پنجاب و از درياي عمان و خليج فارس تا رود جيحون و درياي کاسپین و کوه‌هاي قفقاز گسترش يافت. در عهد اشکاني جنگ‌هاي ايران و روم آغاز گرديد. سلسله اشکاني در اثر اختلافات داخلي ضعيف شد و سرانجام بدست اردشير اول ساساني منقرض گرديد. او سلسله ساسانيان را تاسيس نمود که تا 652 م. در ايران سلطنت کردند. ساسانيان حکومتي ملي و متکي به دين و تمدن ايراني تاسيس کردند. جنگ‌هاي روم و ايران در دوره ساساني ادامه يافت. امپراطوري پهناور ساساني که زماني از رود سند تا درياي سرخ درازا داشت.

سرانجام بر اثر نبردهای پی در پی با رومیان و گرفتاري‌هاي دروني به ويژه دخالت روحانيون زرتشتي در امور سياسي و فتواي كشتار مانويان و مزدكيان به جرم ارتداد و خارج شدن از دين خدا و حتي بدعت در كتاب مقدس از طريق اضافه كردن يك بخش به نام ونديداد به اوستا (سروده‌هاي اين بخش چندان همخواني با ساير بخش‌ها ندارد و بيشتر منافع و مطامع روحانيون را مد نظر قرار داده است) ضعيف شد و مردم از آن روي گردانيدند.

آخرين پادشاه اين سلسله يزدگرد سوم بود كه در جنگ‌هاي قادسيه (13 ه. ق. تيسفون يا مداين، جلولاء و نهاوند 21 ه. ق.) در برابر مسلمانان مغلوب شد و دولت ساساني منقرض گرديد. نخست عراق که بخشی از ایران بود و سپس کل ایران کنونی با فروپاشي دروني توسط مردم سرخورده از عملكرد موبدان زرتشتي و اميدوار به آينده‌اي روشن در پناه اسلام، تسخير شد.

روز کوروش: افتخار تاریخی در میانه بی‌مهری به تمدن کهن ایرانزمین!؟ منشور حقوق بشر کوروش كبير .

shahpoorgan — Thu, 29 Oct 2009 18:25:08 GMT

عصر ایران: این درد را با که باید گفت که در شرایطی که ملت‌های فاقد پیشینه تاریخی، به هر دری می‌زنند تا بلکه کوزه‌ای شکسته یا لوحی مخدوش بیابند و خود را متمدن و فرهنگ خود را کهن و کشورشان را ریشه دار جلوه دهند، ما این گوهرهای بی‌بدیل و تاریخ پرسابقه و باشکوه خود را نادیده می‌انگاریم و نفی می‌کنیم. تو گویی که ایرانیان ملتی هستند که از پس تاریخ قیمومیت‌های استعماری در سده اخیر، استقلال پیدا کرده و کشوری تشکیل داده‌اند و ملتی!

کوروش بزرگ، که مفسران نامداری چون مرحوم علامه طباطبایی او را همان "ذوالقرنین" مذکور در قرآن می‌دانند، بی‌هیچ تردیدی معروف‌ترین و خوش‌نام‌ترین چهره حقوق بشری دوران باستان و از بزرگان این عرصه تا همیشه تاریخ است.

اگر منشور حقوق بشر انقلاب فرانسه در قرن 17 و منشور حقوق بشر سازمان ملل در قرن 20 میلادی تدوین شد، این شخصیت فرهیخته ایرانی، 539 سال قبل از میلاد مسیح، یعنی حدود 25 قرن پیشتر، که پادشاهان و حاکمان، برای هیچ شخص و ملتی قائل به هیچ حق و حقوقی جز فرمانبرداری و خراج‌گزاری نبودند، اولین منشور حقوق بشری تاریخ را تدوین کرد و به اجرا درآورد.

نکته قابل توجه اینجاست که اگر امروزه، بسیاری از حکومت‌های جهان، به خاطر حفظ مصالح و ظواهر، دم از حقوق بشر می‌زنند و چاره‌ای هم جز این ندارند، کوروش ایرانی، در شرایطی منشور حقوق بشر را تدوین کرد که در اوج قدرت بود و در جهان آن روز، هیچ کسی او را برای رعایت حقوق بشر، زیر سوال و فشار قرار نمی‌داد و علیه هيچ كس قطعنامه صادر نمی‌کرد.

از این رو باید گفت داوطلبانه بودن اقدام او برای تدوین قانونی که دربرگیرنده حقوق انسان‌ها باشد، ارزش کار کوروش را بی‌نهایت افزون تر می‌کند.

او در این منشور، نه تنها حقوق ملت ایران را پاس می‌دارد، بلکه در همان ابتدای منشور، تصریح می‌دارد که تا زنده هست و حکومت می‌کند، دین و آیین و رسوم ملت‌های دیگر را نیز به رسمیت می‌شناسد و محترم می‌دارد.

در این منشور که در دنیای 25 قرن پیش نوشته شده است، مفاهیم عمیق "دموکراتیک" موج می‌زند، آنجا که می‌گوید: هرگز سلطنت خود را به هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملت آزاد است که مرا به سلطنت خود قبول کند یا ننماید و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند، من برای سلطنت آن ملت اقدام به جنگ نخواهم کرد.

در پیشرو بودن این منشور همچنین می‌توان به منع برده‌داری در آن پرداخت و یادآور شد که بشر معاصر، تنها در سال 1926، آن هم پس از جنگ‌های خونین فراوان، پیمان‌نامه بین‌المللی منع برده‌داری را در "جامعه ملل" به تصویب رساند.

یکتا پرستی، حمایت از حق مالکیت فردی، آزادی دین و شغل و انتخاب محل سکونت، فردی کردن مجازات‌ها و... از دیگر موارد افتخار آمیز اولین منشور حقوق بشر تاریخ است.

به هزار تاسف اما باید گفت که این افتخار بی‌نظیر که مایه مباهات ملی ما ایرانیان است، به هیچ انگاشته می‌شود و کمتر کسی از آن یاد می‌کند. حال آنکه اگر این منشور در تاریخ اروپا و توسط مثلا یک پادشاه فرانسوی تدوین می‌شد، چه یادبودهایی در سطح دنیا برایش به پا می‌کردند و چه کنفرانس‌هایی به پا می‌داشتند و چه تبلیغاتی به راه می‌انداختند.

این درد را با که باید گفت که در شرایطی که ملت‌های فاقد پیشینه تاریخی، به هر دری می‌زنند تا بلکه کوزه‌ای شکسته یا لوحی مخدوش بیابند و خود را متمدن و فرهنگ شان را کهن و کشورشان را ریشه دار جلوه دهند، ما این گوهرهای بی‌بدیل و آن تاریخ پرسابقه و شکوه را نادیده می‌انگاریم و نفی می‌کنیم و تو گویی که ایرانیان ملتی هستند که از پس تاریخ قیمومیت‌های استعماری در سده اخیر، استقلال پیدا کرده و کشوری تشکیل داده‌اند و ملتی!

این قضیه، البته سر دراز و پر غصه دارد که در این مجال از آن می‌گذریم و روز جهانی کوروش را به تلخی آن نمی‌آلاییم و نوشتار حاضر را به حسن ختام متن این منشور که اینک در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود، به پایان می‌بریم:

منشور كورش كبير

اينك كه به ياري مزدا، تاج سلطنت ايران و بابل و كشورهاي چهار سوی دنیا را به سر گذاشته‌ام، اعلام مي‌كنم

كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي‌دهد دين و آيين و رسوم ملت‌هايي كه من پادشاه آنها هستم، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زيردستان من، دين و آئين و رسوم ملت‌هايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملت‌هاي ديگر را مورد تحقير قرار بدهند يا به آنها توهين نمايند.

من از امروز كه تاج سلطنت را به سر نهاده ام، تا روزي كه زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي‌دهد، هر گز سلطنت خود را بر هيچ ملت تحميل نخواهم كرد و هر ملت آزاد است، كه مرا به سلطنت خود قبول كند يا ننمايد و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند، من براي سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد.

من تا روزي كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي جهات چهارگانه هستم، نخواهم گذاشت،كسي به ديگري ظلم كند و اگر شخصي مظلوم واقع شد، من حق وي را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم كرد.

من تا روزي كه پادشاه هستم، نخواهم گذاشت مال غيرمنقول يا منقول ديگري را به زور يا به نحو ديگر بدون پرداخت بهاي آن و جلب رضايت صاحب مال، تصرف نمايد.

من تا روزي كه زنده هستم، نخواهم گذاشت كه شخصي، ديگري را به بيگاري بگيرد و بدون پرداخت مزد، وي را بكار وادارد.

من امروز اعلام مي‌كنم، كه هر كس آزاد است، كه هر ديني را كه ميل دارد، بپرستد و در هر نقطه كه ميل دارد سكونت كند، مشروط بر اينكه در آنجا حق كسي را غضب ننمايد، و هر شغلي را كه ميل دارد، پيش بگيرد و مال خود را به هر نحو كه مايل است، به مصرف برساند، مشروط به اينكه لطمه به حقوق ديگران نزند.

من اعلام مي‌كنم، كه هر كس مسئول اعمال خود مي‌باشد و هيچ كس را نبايد به مناسبت تقصيري كه يكي از خويشاوندانش كرده، مجازات كرد.

مجازات برادر گناهكار و بر عكس به كلي ممنوع است و اگر يك فرد از خانواده يا طايفه‌اي مرتكب تقصير مي‌شود، فقط مقصر بايد مجازات گردد، نه ديگران. من تا روزي كه به ياري مزدا، سلطنت مي‌كنم، نخواهم گذاشت كه مردان و زنان را به عنوان غلام و كنيز بفروشند و حكام و زير دستان من، مكلف هستند، كه در حوزه حكومت و ماموريت خود، مانع از فروش و خريد مردان و زنان به عنوان غلام و كنيز بشوند و رسم بردگي بايد به كلي از جهان برافتد.

و از مزدا خواهانم، كه مرا در راه اجراي تعهداتي كه نسبت به ملت‌هاي ايران و بابل و ملت‌هاي ممالك چهرگانه عهده گرفته‌ام، موفق گرداند.

كــــوروش

تصويب و نامگذاري 29دي‌ماه به عنوان روز غزه توسط دولت - تصاويري از زندگي عشاير در ايران.

shahpoorgan — Mon, 19 Oct 2009 22:42:18 GMT

دولت 29 دي‌ماه را "روز غزه " نامگذاري كرد

تابناك: به گزارش خبرگزاري فارس، طرح نامگذاري 29 دي‌ماه به عنوان روز غزه و نماد مقاومت فلسطين در جلسه يكشنبه شب هيئت دولت تصويب شد.

29 دي‌ماه سالروز پايان جنگ 22 روزه رژيم صهيونيستي عليه مردم بي دفاع غزه است كه با پيروزي مقاومت اسلامي به پايان رسيد.

تصاويري از زندگي عشاير در ايران

لا لا لا لا: نماینده ملت، خانه ملت، حقوق ملت، هدفمندي يارانه، سس..خوابه، ‌پليس در مدرسه، تصوير!؟

shahpoorgan — Sat, 17 Oct 2009 20:12:18 GMT

اما نظر خوانندگان تابناک

آشيان هر جا نهادم لانه صياد بود اعتماد بر هر كه كردم خصم مادرزاد بود واقعا كه ...!!!!

واقعا که نمونه است

بايد به اين نمايندگان ماشا الله و به مردم تبريك گفت!!

با اين نمايندگان تكليف همه ما روشن است

دارن در مورد هدفمند سازي يارانه ها تحقيقات ميكنند.خدا به خير كنه

خوب شایدزنگ تفریح بوده بابا،اینقدر ایراد بنی اسراییلی نگیرید،مثل 20:30 منفور میشینا!!

بايد دستشو بوسيد، نماينده‌رو نمي‌گم، عكاسو مي‌گم

ما شیفتگان خفتنیم، نه تشنگان خدمت!

احسنت!

همه دوستانی که کامنت گذاشتند و حتی عکاس و تابناکی های ایراد گیر .... خدائیش از 8 ساعت وقت کار شما چند دقیقه مفید کار می‌کنید.!؟؟

یه سوزن به خودتون بزنید یه جوالدوز به مردم.. الحمدالله تو ایران همه مدیر و مدبر و متخصص و بی عیبند . فقط می‌مونه این چند نفر و .............

سردار رجب‌زاده:

تألیف کتاب‌های درسی برای دانش‌‌آموزان است توسط پليس.

به گفته سردار رجب‌زاده، پلیس برای تألیف کتاب‌های درسی و در نظر گرفتن برخی مسائل در دروس متفاوت اعلام آمادگی کرده و موضوع پیشگیری و آموزش، سرلوحه اقدامات و مأموریت‌های پلیس برای نوجوانان و جوانان جامعه قرار گرفته است.

پليس‌ها با دانش‌آموزان همكلاس و با معلمان همكار مي‌شوند

به نقل از سردار رجب‌زاده، پلیس‌های مختلف از جمله پلیس مواد مخدر و پلیس اجتماعی، حضوری مستمر و ملموس در مدارس مختلف دارند و برای دانش‌آموزان و معلمان کارگاه‌های آموزشی و آموزش‌های متفاوتی را انجام می‌دهند تا دانش‌آموزان از نزدیک با ناهنجاری‌های جامعه آشنا شوند.»

«در سال جاری و با اجرای طرح انضباط اجتماعی موضوع آموزش برای گروه‌های نوجوان و جوان بیشتر ملموس شده و مدنظر قرار گرفته است.» البته رجب‌زاده به حضور مستمر پلیس در مدارس اکتفا نکرده و یکی از برنامه‌های پلیس را آموز‌ش‌های چهره به چهره، حضور در سر کلاس‌های کارگاهی و برنامه‌های متنوع اعلام کرده است.

خبرگزاری فارس، وزير سابق بهداشت گفت:

"در آمريكا از هر 8 نفر يك نفر گرسنه است" ‌

پيام تبريك احمدى‌نژاد به رئيس جمهوري برزيل

خبرگزاري فارس: رئيس جمهوري ايران در پيامي انتخاب شهر «ريودوژانيرو » به عنوان ميزبان بازي‌هاي المپيك سال 2016 را به دولت و ملت برزيل تبريك گفت.

خبرگزاري فارس:

بازيكن تيم فوتبال ابومسلم به دليل ناسزاگويي به مسئولان باشگاه بازداشت شد.

بلاد شاپور از آثار دوره ساساني در معرض تخريب جدي. آيا فرهنگ نياكان را فريادرسي است!؟

shahpoorgan — Thu, 08 Oct 2009 23:43:18 GMT

تابناک: به گزارش خبرنگار مهر در ياسوج، شهر قديمي دهدشت بر اساس دست نوشته‌هاي تاريخي، "بلاد شاپور" نام داشت و توسط شاپور اول ساساني، فرزند اردشير اول ايجاد شده و بر اساس فارسنامه ناصري اين شهر باستاني زماني يک شهر بزرگ بوده است.

اين شهر حدود دو هزار خانه، مسجد، حمام و کاروانسرا داشت که بسياري از اين آثار هنوز برجاي مانده است. بلاد شاپور در اواخر دوره صفويه به خاطر عدم امنيت در راه‌هاي بازرگاني آن صدماتي ديده و در زمان هرج و مرج دوره زنديه غارت و ويران شد.

اين شهر باستاني از معماري خاصي بر خوردار است و آثار زيبايي از قبيل آب انبار، امامزاده ها، ارگ حکومتي و برج و باروها در آن مشخص است که توجه محققين و صاحب نظران آثار تاريخي را به خود جلب کرده است.

مصالح به کار برده شده در اين بناها از نوع گچ ساروج، آهک، لاشه و تنها در سقف گنبدي حمام آن آجر به کار رفته است.

مرگ معتادان جوان تن بلاد شاپور را مي‌لرزاند

اما مکاني که مي‌توانست با جذب گردشگران داخلي و خارجي صنعت توريسم اين شهر را رونق بخشد و به افزايش سطح درآمد مردم کمک کند، اکنون به مکاني امن و بي خطر براي معتادين پر خطر و نقطه‌اي کور و هراس انگيز براي شهرونداني بدل شده که شايد آرزو کنند هرگز اين ميراث کهن و نشان تمدن را نداشتند که اينک به دليل بي توجهي مسئولان به جاي هويت بخشي بستري براي هويت سوزي و زوال جوانان اين شهر شده است.

شايد آن روز که شاپور ساساني بناي اين شهر را نهاد تا آباداني را به مردمانش هديه دهد، هيچگاه گمان نمي‌برد که روزي به جاي زندگي، مرگ در آن سکني گزيند و بوي تلخ نيستي در کوچه پس کوچه‌هاي آن به مشام برسد.

بوي تلخي که به کوچه‌هاي شهر جديد دهدشت نيز مي‌رسد تا باز خبر دهد که زير سقف بناهاي هزار ساله بلاد شاپور، جواني ديگر از مصرف افيونهاي دنياي مدرن مرده است، مرگ سردي که تن بلاد شاپور را همچون مردمان اين ديار مي‌لرزاند. تاکنون جنازه بيش از 30 معتاد از اين مکان باستاني جمع آوري شده است

يکي از فعالين فرهنگي اين شهر گفت: تاکنون جنازه بيش از 30 معتاد را از اين منطقه باستاني جمع آوري کرده‌اند که بر اثر استعمال مواد مخدر جان سپرده‌اند.

اکبر آيين در گفت‌وگو با خبرنگار مهر در ياسوج افزود: شهر تاريخي بلاد شاپور که قدمتي بيش از هزار و 500 سال دارد، اکنون محل گردهمايي معتادان اين شهر شده است.

وي تصريح کرد: اگر هر روز به اين منطقه تاريخي برويد معتادان پرخطري را مي‌بينيد که يا آنجا خواب هستند يا مشغول استعمال مواد مخدر هستند.

وي بيان کرد: بسياري از معتاداني که جا و مکان ندارند و يا بر اثر اعتياد ديگر توان حرکت ندارند، آنجا ساکن هستند و بيشترين چيزي که در محوطه آنجا جلب نظر مي‌کند، سرنگ، آمپول و ساير ابزار استعمال مواد مخدر است.

آيين يادآور شد: حضور معتادان در اين مکان علاوه بر تخريب اين اثر باستاني، آن را تبديل به زباله داني از وسايل تزريق مواد مخدر کرده است که بوي تعفن از آن بلند مي‌شود.

وي اظهار داشت: همچنين در اين بافت تاريخي امامزاده‌اي قرار دارد که تا چند سال پيش زائران فراواني به آنجا مي‌رفتند اما در حال حاضر درب امامزاده بسته شده و مردم به خاطر ترس از معتادين به اين زيارتگاه نمي‌آيند.

آيين بيان داشت: هم اکنون هيچ توريستي به خاطر نبود امنيت از اين مکان تاريخي ديدن نمي‌کند.

رژه روزانه احشام در کوچه پس کوچه‌هاي بلاد شاپور

يکي ديگر از فعالين فرهنگي اين شهر نيز گفت: باتوجه به اينکه بافت ساختمانهاي اين شهر تاريخي از سنگ و گچ تشکيل شده است، طي سالهاي گذشته برخي از افراد اقدام به تخريب اين بناها مي‌کردند و مصالح ساختماني آن را براي ساخت خانه مورد استفاده قرار مي‌دادند.

ماشاءالله افسر در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: در طول بيست سال گذشته عده‌اي که داراي خانه و جا و مکان نبوده‌اند در بخشي از اين محل سکونت کرده‌اند و به همين دليل بخشي از بافت تاريخي ويران شده است.

وي بيان داشت: برخي از افرادي که در حاشيه اين منطقه زندگي مي‌کنند نيز از ابناي شهر تاريخي بلاد شاپور دهدشت براي نگهداري احشام خود استفاده مي‌کنند و يا احشام خود را براي چرا به اين منطقه مي‌آورند.

افسر يادآور شد: ميراث فرهنگي استان هم اکنون تنها ابنيه کاروانسراي شهر قديمي را مورد حفاظت و مرمت قرار داده و ساير ابنيه در حال نابودي است.

وي يکي از دلايل تخريب اين بناهاي تاريخي را نبود اداره ميراث فرهنگي در اين شهرستان و عدم حفاظت از اين منطقه عنوان کرد و بيان داشت: براي جلوگيري از ورود معتادان و احشام به اين مکان، بايد اطراف اين منطقه تاريخي حصار کشي شود و محدوده آن از تعرض افراد مصون بماند.

اما در حالي که اعتياد گريبان بلاد شاپور و جوانان دهدشت را گرفته تا هويت ديرينه را از آنان بگيرد و داغ بر دل تاريخ و مادران کوه گيلويه بگذارد، مسئولان سازمان ميراث فرهنگي استان به دليل آنچه دستور اکيد سازمان ميراث فرهنگي کشور عنوان کردند، حاضر به پاسخگويي به خبرنگار مهر نشدند.

شايسته بود مسئولان ميراث فرهنگي کشور به خبرنگاران مهر نه به عنوان يک منتقد بدبين بلکه به عنوان چشمهاي بيداري نگاه مي‌کردند که نگران از بين رفتن اين هويت جمعي هستند.

چرا که ميراث فرهنگي سند هويت و شناسنامه يک ملت است، شناسنامه‌اي که اگر گم شد ديگر به جاي آن المثني صادر نمي‌شود.

به نظر شما یادگار نیاکان را فریادرسی است!؟

نوروز، امروز جهاني شد. گذري كوتاه بر هامش تاريخ ايران، هنر و معماري (بخش سوم) ادامه دارد.....

shahpoorgan — Wed, 30 Sep 2009 17:26:18 GMT

پس از سال‌ها از ارائه درخواست ثبت نوروز به عنوان یکی از میراث ناملموس جهان بالاخره امروز چهارشنبه مهمترین جشن باستانی ایرانیان به ثبت جهانی رسید.

به گزارش مهر، ثبت جهانی نوروز توسط یونسکو در حالی اتفاق می‌افتد که سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران چهار سال پیش (در سال 84) مدارک و مستندات لازم برای ثبت این رویداد مهم سنتی و باستانی را به مراجع ذیربط ارسال کرده بود.

بنا بر گزارشها پرونده ثبت نوروز به عنوان میراث غیر ملموس جهانی تقاضای مشترک کشورهایی نظیر ایران، پاکستان، آذربایجان، قزاقستان، هند، افغانستان، تاجیکستان و ترکیه بوده است.

از نظر آنها ثبت نوروز امکان بازشناسایی آن را در سطح جهان به وجود می‌آورد و می‌تواند فرصتی برای هرچه بهتر برگزار شدن این آیین‌ ویژه ملی در کشورهای مختلف و از جمله ایران باشد.

گذري كوتاه بر هامش تاريخ ايران:

هنر و معماري:

ريشه‌هاي هنر ايران را بايد در ادوار پيش از تاريخ اين کشور جستجو کرد. از اواسط قرن 19 م. دانشوران و هنرشناساني در باز يافتن و طبقه‌بندي اين ريشه‌ها پرداخته‌اند و تا كنون نيز دانشوران و هنرشناساني به اين کار سرگرم هستند. از آغاز تاريخ ايران، بر اثر مهاجرت اقوام متعدد و فتوحات جهانگشايان ايراني و فرمانروائي متناوب بيگانگان، شيوه‌هاي گوناگون هنري وارد اين سرزمين شده است. اين شيوه‌ها همواره با سنت‌هاي ديرين بومي درآميخته است؛ اما تا پايان عهد صفويه 1135 ه. ق. هيچ‌گاه از اصالت آنها کاسته نشد. برعکس هنرهاي حاضر ايران از اين پيوندها نيرو گرفت و بي‌آنکه خصيصه خود را ببازد، گسترش و تکامل پذيرفت. در عصر شاهان هخامنشي 550 تا 330 ق. م.، بابليان، ليديائيان، مصريان و اقوام ديگري که به زیر فرمان کوروش بزرگ درآمده بودند و جانشينان وي بودند؛ در ايجاد فرهنگ و هنري که بر پايه بزرگداشت گذشتگان استوار بود، ايرانيان را ياري کردند. با آنکه تاثير سبک‌هاي معماري يونان و مصر و آشور در آثار تخت جمشيد آسان به چشم مي‌خورد، اما این مکان جهانی با الهام از آنان و طراحی کاملا ایرانی با شکوه هرچه تمام‌تر و با اصالت آریایی پایتخت امپراتوری 30 کشور جهان شد.

همه جستار را در ادامه مطلب بخوانيد

گذری کوتاه بر هامش تاریخ ایران: دین و مذهب، زبان، سردمداران، و...(بخش دوم) ادامه دارد.....

shahpoorgan — Mon, 21 Sep 2009 20:42:18 GMT

دين و مذهب:

مذهب آریایی‌های پیش از ظهور زرتشت به صورت گسترده در سرزمین‌های آریایی‌نشین متحد بوده است. آریایی‌های پیش از زرتشت به آيینی باور داشتند که دنیا را به دو دسته تقسیم می‌کرده. یکی خیر و دیگری شر. نخستین گروه اهورایی و درستی و نیکی است. دسته دوم اهریمنی و زشت کرداری است. این دو گروه با یکدیگر در همه موارد زندگی در سیتز هستند. آيین میترائیزم ایران یکی از این باورهاست که از کهن‌ترین آيین‌های جهان محسوب می‌شود و از اروپا تا آسیا نيز انتشار یافت. امروزه آثار اين مذهب در کلیساهای مسیحیت قابل رويت است. میترائیزم آيین مهر و دوستی و ستایش از نیروهای بزرگ خداوند بود. آب و آتش و خاک از این نیروهای جاودانه به حساب می‌آمدند. پس از ظهور زرتشت اسپنتمان همه گروه‌ها و آيین‌های چند خدایی یکی شدند و دینی واحد تشکیل دادند که اهورامزدا خدای يگانه آنان گشت. گات‌ها بزرگ‌ترین سند یکتاپرستی ایرانیان زمان اشو زرتشت است. در یشت‌ها و یسنا با اینکه از اصول زرتشتی پیروی شده است، ولی چهره‌های دینی میترایی نیز در آن دیده می‌شود. دلیل این امر را شاید بتوان متحد کردن همه آيین‌ها توسط اشو زرتشت دانست. زرتشت ضمن احترام به همه گروه‌های دینی و مذهبی آن روزگار دینی مترقی‌تر و يكپارچه را برای آنان به ارمغان آورد. اين امر موجب پایداری و گستردگي بزرگ زرتشتیان در منطقه خاورمیانه، شبه جزيره هند و.... شد؛ زیرا در صورت رد کردن همه گروه‌های دینی آن روزگار، احتمال شکست دین نو وجود داشت و شايد هم تمامی آيین‌های کهن و باستانی ایران برای همیشه از یادها مي‌رفتند. با این دو احتمال زرتشت نیک‌ترین روش را برای آوردن دین خود برگزید و میترائیزم را کامل رد نکرد و با احترام به آن، یکتاپرستی آيین‌های انسان دوستی و راه و روش نیک زندگی کردن را به روشی درست و اصولی‌تر به آن اضافه نمود. زبان اوستایی ایرانیان باستان نیز امروزه با اینکه واژه‌هاي تازی را پس از اسلام به خود راه داده است، اما همچنان پایدار و استوار است و مایه مباهات فرهنگ و تاریخ و تمدن ایران مي‌باشد. خود واژه اوستا در معنا، اساس٫ بنیاد و ریشه نامیده می‌شود :

زبان کهن اوستایی ایران

1) شعبه شرقی: اين شعبه خود شامل دو قسمت پارسی میانه يا ختنی، سغدی، خوارزمی و پارسی کنونی يا آسی، پشتو، لیننانی (سغدی جدید)، لهجه‌های فلات پامیر

2) شعبه غربی: اين شعبه شامل سه قسمت به شرح زير است:

1) پارسی کهن: اوستایی، پارسی باستان (کتیبه‌های هخامنشیان)، مادی (بین 2200 تا 4000 سال پیش)

2) پارسی میانه: پارسی میانه (پهلوی) پارتی اشکانی (پهلوی) زبان اقوام پارت آریایی (بین 2200 تا 1400 سال پیش)

بقيه را در ادامه مطلب مطالعه فرماييد

گذري كوتاه بر هامش تاريخ ايران (بخش نخست) - ادامه دارد.......

shahpoorgan — Sat, 12 Sep 2009 22:27:18 GMT

مقدمه

چرا تاريخ مي‌خوانيم؟

از آن جا كه تاريخ ميراث یکپارچه هر مردمی است؛ و همگان به آن درون‌دوستی، پيوند و دلبستگي نشان مي‌دهند؛ و خود تاريخ نيز در نگاره‌پردازي فرهنگ همگون در گستره مردم‌زيستي، يادگار بنياديني از رويدادها نمايش مي‌دهد، از آن مي‌توان به مثابه پايگاه و جايگاه استواري در فرهنگ همگاني و شيوه زندگي و اداره زيستگاه مردم ياد كرد و از داده‌هايش پند آموخت. پس، هر كس بايد بداند از كجا برخاسته و چگونه بخشي از اين زمين را از آن خود كرده است؟، با چه كساني در پيوند بوده؟، از كجا با ديگري دشمني پيدا كرده و يا به درستي رسيده است؟، در رسيدن به بالندگي مردم از كهن باستان تا به امروز چه كاركردي داشته است؟، به ديگران چه داده و چه گرفته است؟ راهبران و قهرمانان و پهلوانان آن در گذر تاريخ چه كساني بوده‌اند؟ كدام دوستان و اي بسا خودفروختگان و پشت‌كردگان به ميهن و خويشان، خودنمايي كرده‌اند؟ براي نگهداشت آب و خاك نياكانشان چه از خود گذشتگي‌هايي نشان داده‌اند؟ آيا مي‌شد شكست‌ها را با رنگ پيروزي دگرگون كرد؟ آيا مي‌شد پيروزي‌ها را پاينداني كرد؟ اگر مردم ما در رويدادهاي تاريخي كندوكاوي و جستارگري مي‌كردند و سرگذشت‌هاي تلخ و شيرين را مي‌خوانند و سبب‌ها و پديدآورندگانش را مي‌شناختند، آيا دوباره زير تازيانه ستم گنگ مي‌ماندند و دم برنمي‌آوردند؟ آينده را پيش بيني نمي‌كردند و به چاره جويي برنمي‌خاستند؟

شوربختانه، بر دامن زادادگاه دردمند ما، گذشته‌خوان و گذشته‌دان بسيار اندك‌تر از ديگر كشورها است. به همين سبب، تاريخ هيچ‌گاه چون دستمايه براي دردشناسي مردم و شناخت بيماري زندگي گروهي، به كار گرفته نشده است.

پس، نگارنده با اميد به پسيني بهتر، با نگاهي كوتاه و همراه با پيوستگي جستاري به تاريخ اين مرز و بوم، آرزو دارد بتواند اندک كمكي به پرورش انديشگان بنمايد و شاید هم در اين گذر رهی به سوی مینوی‌گزيني مردمان به جاي دوزخ‌زيستي رنج‌آگين گشوده گردد.

در پناه كردگار - همراهي كنيد!

تاریخچه نام ایران (ائیرینه وئجه)

سرزمین ورجاوند ایران یکی از گهواره‌های تاریخ و تمدن بشری محسوب می‌شود که همیشه صحنه ساز دلاوری، مردانگی، روحیه ظلم ستیزی، موسیقی عرفانی و پر معنا، ادبیات نیک و سترگ، منابع طبیعی و اهواریی ارزشمند، آب و هوایی چهار فصل و معتدل، تاریخ و فرهنگی بس بزرگ و کهن بوده است که بسیار اندک فساد اخلاقی و فحشا را در کل تاریخش شاهد بوده است. نام این سرزمین نیز مانند دیگر نعمات بزرگ‌اش داری پشتوانه‌ای بس طولانی، زیبا و پر معنا می‌باشد. واژه ایران کنونی از واژه‌های کهن هزاران ساله برداشت شده است. ائیرینه، ائیرینه وئیجه:

ائیرینه: این واژه در فرس هخامنشی آریا و در پهلوی اران است و آریارامنا (آریارمن) نام جد داریوش بزرگ مشتق شده از همین واژه می‌باشد.

همه جستار را در پیوست (ادامه مطلب) بخوانید